Otobüs durağı

Sabah kalktım işe gitmek için yine, Vaktinde çıkamadım evden. Bedenim izin vermedi buna. Önceki günden kalanlar bitmişti. Zorlukla çıktım, başım yukarıdaydı. Hayatta olmanın verdiği şükürle, Otobüs durağı boştu. Tüh be yeni gitmiş diye hayıflandım. Neyseki acelem yoktu, Yeni yeni havayı soluyordum. Beklemeye koyuldum, bir süre. Karşıdaki sokak geçmişimi izletiyordu büyük ekranda. Gören yalnızca ben miyim … Otobüs durağı yazısını okumaya devam et