Bedelli

Benimde nasibim buymuş der geçerim. Bitmeyen bir sevdada gömülü yaşarım. Su üstünde nefes almayı unutmuş bir divaneyim. Nedensiz bu kavganın baş kahramanıyım. Kısacık mutluluklar için uzun acılar çekenim. Eskimeyen bir mazinin perdesine konmuşum. Açılan saraylarda onu ararım.

Terk-i zat

Son mürekkep damlacıklarıyla yazarmış gibi anılarını, bitişin habercisi olan terk etme mevsimi kapıyı çalmıştır. Bekleyen zatı içeri almak, ölümü azrailin elinden almaya benzer. Kaybetme hissi baş gösterir, hoşça kal der gibi bakarsın o zata. Bakışlarından anlamasını istersin hangi mevsimde olduğunu, böylesi daha acısız olacak diye düşünürsün. Onu tutmak gelmez içinden, çünkü bitmiştir mürekkebin. Yeniden onu … Terk-i zat yazısını okumaya devam et