Yaramaz

Heyecanlı ve sevimli edası, Alır beni soyutlar onun dünyasına. Ona inandıkça korkarsın alışmaktan, Yalnız kalırım da onsuz yapamam diye. Bir garip sızı ve arkasından tutku delhizinde, Açarsın gözlerini uykudan uyanmışçasına. İnanmayı isteyen tarafın ağır bastıkça, Utanmazca şarkılar çığırır kalbin sokaklara. Dokunuşları, gülüşü, saçları işlerken tenine. Hala yolum var dersin de geçmiş ola. Sevgilim, özlemin konuk … Yaramaz yazısını okumaya devam et