Zorlama

Sıkışmış nereye kaçacağını bilemeyen,

Tünelde paçasının ucunu trene kaptırmış.

Biraz daha mantık ha gayret,

Bunalmış belli ki.

Yolundaymışçasına yaşamaktan,

Basitlik şehrinin ötesini ağırlaştırmış.

Umurunda mı sesler, karşı koyuşlar?

Sisle gelen bir bulut alçalırken,

Özlemi onu son vedasına uğurlar gibi.

İnsan tanıdıkça hafifleyen yüreği kanamış.

Vazgeçmenin hayali ürkütmüşken solan yüzünü.

O heyecan ve umut ışığı sarmalasa yeniden.

Hayallerle ve arzunun çağlayışıyla.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.