Kıyıya vurdum

Karanlıkta tek başıma dolaşırken ağladım. Tüm anılar bana geri dönüyordu. Gemiyi terk etmek üzereyken şüphelerim arttı. Zamansız ayrılıklarım bana el sallıyordu. Boş gökyüzünün altındaki ışıklar parıldamaya başladığında, Sessizce umutlarımı haykırıyordum. Soğuk rüzgar estiğinde, ürperirken bir durakta. Kendime kızıyordum, anlatasım gelmiyordu. Biri bana geçmişi sorsa bile anlaşılmak istemiyordum. Düşlerim fazlaca kırılmış ve unutulmuştu. Şimdi özlediğim her … Kıyıya vurdum yazısını okumaya devam et