Tek değilim

Ormanda çalılara rastlamak nadirse,

Benim hüzüne kapılıp yalnızlığa düşmem ne?

Saçlarına dokunup yüzünü okşadığım sevgilim,

Sana ne çok alışmışım meğer.

Beni terk etmeyen karanlıkta seni görememek korkum.

Basit ve zor olup anlamsız görünen endişeler ve beklentiler.

Kabul etmek istemiyor insan bazen,

Mutsuzluğunu da bıkkınlığını da.

Ertelenen duygularıma geç kalmaktan oluyor hep.

Açlık ve zorundalıklar geçiştiriyor bir süre ama hepsi bu.

Yürürken yorulduğumda bir ağaca yaslanınca,

Nefesim çoğunluğa açılıyor.

Sevgisiz bir hayat ciğerlerimi kirletiyor.

Uzun uzun sarılmak istediğim sevgilim,

Beni düşlüyor biliyorum.

Yalnızlığımı yenip karanlığı alt edecek inanıyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.