Güneş doğuyor

Gülünç durmuş gibiydi ona biçilen kaftanı. Şöyle bir bakındı umarsızca, gerçek diye sandığı bildiklerini görüyordu. Şaşkınlığı duygularını anlamlandırmaya yetmiyordu. Uzun süredir kimse bam teline dokunup, köşesinde ağlatmayı bekleyen enstrümanına el sürmemişti. Ütopik hayal dünyasında gürültüler, savaşları davet etmek üzereydi. Korktuğunu kabul etse barış gelecek ve iyiyim diyebilecekti. Çok basit görünen gerçeklere kapalı, sığınağının ötesinde fark edilmeden şarkısını söylemeyi diliyordu. Onu duyan birkaç kişiden başkası gölgeleri betimliyordu. Doğudan doğduğu apaçık ortada olan yeni yıldızı es geçip eski yaldızları solmuş ipekten yangına tutulmuş cılız titrek ışığa bakma düşüncesi bile düşündürünce çıkamıyordu isimsiz yabancı sokaklardan. Doğu adres sormadan selam buyururken, kara defterdeki gizli yerlere dikkat çektiğini bilemiyordu. Yeni ve gerçekçi oluşu geçmişi var ile yok arasında bırakacak kadar umutlu olabilir diye düşünüyordu. Velhasıl ölüme giden terk-i yolculukta yalnızlığı güneşi istiyordu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.