Geç kalınmış bir adım

Çok geç kabul ediyorum. Geriye dönmeyi düşlediğim an. Sarmallar buduyor kenetlenen ellerimi, Sahte öğütler besteliyorum. İnancım kuvvetlendikçe gözüm görmez oluyor. Çok geç itiraf ediyorum. Yaşlı bir ağacı kesmek gibi yaralayan, Bir elimde tırmık diğerinde kürek. Doğrucu bilir kişiler ile yaralanıyorum. İnancım zayıfladıkça sırça köşkler aralanıyor. Çok geç olsa da arada düşler ile avunuyorum.

Korkuyorum

Bazı kararlar veriyorum, uzun zaman alıyor. Yinelediğim sözlerle aynaya bakarken buluyorum sonradan kendimi. Pek çok şey değişiyor ıssız hayatımda, eşyalarımı üst üste iteliyorum. Çabalamaktan usanmıyorum. Mutlu bir an için yalanlar masumca geliyor. İnancım körelirse, ateş ettiğim adreslere uğruyorum. Ant içmiş gibi kovanlar ve nişancılar arasında bir yere sığışıyorum. Fırtınanın dinmesini bekleyen küçüğüm, korkuyor. Dışarısı soğuk … Korkuyorum yazısını okumaya devam et