Son Kavşak

Soru soranlar oluyor, cevaplarım yok. Bitkinim, karşılıklı sevmelere değil yoksunluğum. Üzdüm, üzüldüm elimde olmadan. Hayat deyip geçtim, anlaşılmadığımdan. Bağımlılığım zararlıydı, onaydı huysuzluğum. Sevdim sevildim, pişman olmadan. İçimde kalan küller sandığım kadar yok. Mahzunum ama devam ediyorum sormadan, İnancım duruyor en azından. Düzelmezse de işler hala sevenlerim var. Ne mutluki bu şansa sahibim, varım. Çok az … Son Kavşak yazısını okumaya devam et

Otobüs durağı

Sabah kalktım işe gitmek için yine, Vaktinde çıkamadım evden. Bedenim izin vermedi buna. Önceki günden kalanlar bitmişti. Zorlukla çıktım, başım yukarıdaydı. Hayatta olmanın verdiği şükürle, Otobüs durağı boştu. Tüh be yeni gitmiş diye hayıflandım. Neyseki acelem yoktu, Yeni yeni havayı soluyordum. Beklemeye koyuldum, bir süre. Karşıdaki sokak geçmişimi izletiyordu büyük ekranda. Gören yalnızca ben miyim … Otobüs durağı yazısını okumaya devam et

Özenti

Gökyüzündeki mavilik canlılığını kaybetti.Bulutlar kararmış, gidiyorlar.Veya hissettiğim bu, azdan biraz çok.Köşeler, o kör noktalar. Göremediğimde ilerisini, arabalar durmuyorlar.Bir şarkı tutturmuşum dilime,Yollar bitmiyor, ev evim olmayınca. Güller öldüğünde kapatmalıyım gözlerimi. Bir parçam daha var, ışığını bekleyen. Yazın sonunda gelecek iyi geceler öpücüğüm,O vakit uykuya dalacağım. Silinmiş gibi olacak benliğim ahmaklardan,Dizlerine çöktüğünüzde anlarken siz büyüklüğümü.Ben unutulduğu sanılan … Özenti yazısını okumaya devam et

Aidiyet

Çok olmadı seni tanıyalı düşünceli adam, Tanımaya çok uzakta olabilirim, kim bilir? Sesinde birşey var senin, kulağıma fısıldayan. Yıllarca kilitli kalan kalbim seni anlamak istiyor. Anlaşıldığını görmek ona iyi geliyor sanırım. İyiden iyiye kapılmış gidiyorum dalgalarına. Güvenli limanım sen olmalısın, bu kez yanılmıyorum. Dokunsam acılarına, bahar olmadan çiçekler açar mı dersin? İyi geliyorsun bana, yitik … Aidiyet yazısını okumaya devam et

Şekil Verenler

Oturduk konuşuyoruz, masa donatılmış. Belirsizliğe sürükleyen sonu olmayan sohbetimiz her an bitebilir. Biri çıkıp maceracı ruhuyla bizi kurtarsa bu masadan diye düşünüyor herkes ama bunun için uygun kimse yok. Sonra koyu bir çay ve sessizlikle büyü bozuluyor. Biri ağzından kaçırıyor kaçamağını. Aldırış etmemiş gibi yapan diğerleri kendi donuk yaşantılarından uzaklaşmak adına daha fazlasını duymak istiyor. … Şekil Verenler yazısını okumaya devam et

Yaramaz

Heyecanlı ve sevimli edası, Alır beni soyutlar onun dünyasına. Ona inandıkça korkarsın alışmaktan, Yalnız kalırım da onsuz yapamam diye. Bir garip sızı ve arkasından tutku delhizinde, Açarsın gözlerini uykudan uyanmışçasına. İnanmayı isteyen tarafın ağır bastıkça, Utanmazca şarkılar çığırır kalbin sokaklara. Dokunuşları, gülüşü, saçları işlerken tenine. Hala yolum var dersin de geçmiş ola. Sevgilim, özlemin konuk … Yaramaz yazısını okumaya devam et

Evim

Ocak kapalı, evden çıkabiliriz. Ama dur, ya ışıklar açık kaldıysa. Son tren kaçmış bize ne! Paylaşacağın kimse kalmamışsa. Göçebe olarak ata kendini göklere. Yüreğini takip et, tabii gidebileceğin bir yer varsa. Evinden son çıktığında anlamıştın. Anlatmanın küçük bir bahsediş olduğunu. Yanılgıların hep korktuğundan. Eve döndüğünde, ışıklar kapalı olur ve kimse açmazsa kapıyı. Üstüne yemeğede yalnız … Evim yazısını okumaya devam et

Pır pır

Hislerimi anlamayı bekleyen gecelerimden, Onun öpücüğüyle çıktım. Nazikçe dokundu dudakları yanaklarıma, Daha fazlasına istekliyken bile masumdu. Yavaş yavaş ona çekiliyordum, Kokusu karşı konulamaz şekilde yayılıyordu. O beni öperken, bende istiyorum diyemiyordum. Utangaçlığım ona karşıydı ancak, Devam etti nazikçe bana dokunmaya. Kalbim hapsolduğu yerden haykırıyordu; Durma, koş sevginin asil kanatlarına incinen değil mutlu olan ol bu … Pır pır yazısını okumaya devam et